X
تبلیغات
فرهنگ شریف
جليل شهناز

جلیل شهناز....

به یقین وقتی اسم تار به زبان می افتد ناخودآگاه انسان به یاد شهسوار تار ایران جلیل شهناز می افتد مردی که فقط ساز نمی زند بلکه معنای زندگی وآفرینش وهرچه زیبایی است درکلام سازش پیداست.وبه یقین سازاو کلام اول وآخررا دردفتر موسیقی ایران میزند...استاد رادر۸۹سالگی باتبسمی برلب میبینیم...خداوند نگهدارش.

ویولن:پرویز یاحقی

تار:جلیل شهناز

سنتور:فضل اله توکل

تنبک:جهانگیر ملک

دستگاه:شور

.دانلود کنید.

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389 و ساعت 0:49 قبل از ظهر |
پرویز یاحقی                                   بنام خالق زیبایی.... 

امروز برنامه شماره ۴۶۱ تکنوازان رابرای شما انتخاب کردم. اثری که در ماهور اجرا شده ودو هنرمند بزرگ موسیقی ایران یعنی پرویز یاحقی و فرهنگ شریف در آن حضور دارند. هنرمندانی که حتی در سالهای بعد از انقلاب هم که از فعالیت آنها جلوگیری بعمل آمد بیش از۱۰۰ ساعت اثر بدیع تازمان فوت پرویز یاحقی در استودیوی خانگی پرویز یاحقی ضبط نمودند. دعوت میکنم به این اثر که در ماهور به همراهی سنتور فضل اله توکل و تنبک جهانگیر ملک اجرا شده است گوش فرا دهید.

پرویز یاحقی: ویولن

فرهنگ شریف:تار                          

فضل اله توکل:سنتور

جهانگیر ملک:تنبک

کوک برای تار : دو .سل . دو . دو   

دانلود کنید.      

 

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در شنبه سی ام آبان 1388 و ساعت 10:23 بعد از ظهر |
ایرج                  بنام خالق زیبایی...

امروز برنامه شماره ۵۵ گلهای تازه با همکاری ایرج و فرهنگ شریف را برای شما انتخاب کردم. کاری که در مایه ابو عطا اجرا شده است که هر دوی این هنرمندان با استادی تمام اثر بی بدیلی را خلق کرده اند.  فرهنگ شریف در این اثر به اجرای دو قطعه چهار مضراب بسیار زیبا می پردازد یکی قبل از اجرای آواز و دیگری در وسط اجرای آواز که هرچه از زیبایی آنها بنویسم کم نوشته ام. دعوت می کنم به این اثر گوش کنید.

آواز: ایرج

تار: فرهنگ شریف

تنبک: امیر ناصر افتتاح

گوینده:آذر پژوهش

مایه ابوعطا ( .دانلود کنید.)

غزل از حافظ

کوک برای تار :دو . سل . دو . دو                   می بمل/ لا کرن / سی بمل

                     همای اوج سعادت به دام ما افتد       اگر تو را گذری بر مقام ما افتد......

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در دوشنبه هجدهم آبان 1388 و ساعت 9:55 بعد از ظهر |
 حبیب اله بدیعی               بنام خالق زیبایی...

امروز می خواهم یکی از کارهای زیبای فرهنگ شریف به همراهی ویولن حبیب اله بدیعی که در بیات ترک اجرا شده است را برای شما دوستان بگذارم. دو هنرمند مازندرانی که سالیان در برنامه گلها و تک نوازان رادیو ایران در قبل از انقلاب با هم همکاری داشتند و کارهای ارزشمند و فاخری را در موسیقی این سرزمین به یادگار گذاشتند. همکاری که بعد از انقلاب سال ۵۷ به دلیل شرایط به وجود آمده آن سال به خانه نشین شدن نا خواسته این هنرمندان انجامید و اگر کاری هم ضبط شد اغلب به صورت خصوصی  بود.

بیات ترک .دانلود کنید.

حبیب اله بدیعی : ویولن

فرهنگ شریف : تار

جهانگیر ملک : تنبک

کوک برای تار : دو . سل . دو. دو               سی کرن.

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در دوشنبه یازدهم آبان 1388 و ساعت 1:50 قبل از ظهر |
به نام خدا

امروز می خواهیم قسمت هایی از مصاحبه با استاد فرهنگ شریف راکه در

سایت farhangsharif.com آمده بود برای شما بگذاریم.

مصاحبه با استاد فرهنگ شریف (منبع سایتfarhangsharif.com )

استاد فرهنگ شریف

 فرهنگ شریف از چند سالگی جذب موسیقی شد؟

چهار ساله بودم که متوجه شدم پدرم نزد علی اکبر خان شهنازی آموزش ساز تار

می بیند و در آن سالها که به روش سینه به سینه آموزش داده می شد معمولا

پیش درآمدهای طولانی را به هنرجویان آموزش می دادند. یک بار که پدرم در حال

نواختن یکی از این پیش درآمدها بود در حین نواختن ادامه پیش درآمد را فراموش کرد

و من بدون مقدمه به پدرم گفتم آقا جون ادامه آهنگی که می نواختید این طوری

است و سپس شروع کردم به خواندن ادامه پیش درآمد. پدرم از من خواست ادامه

پیش درآمد را ازابتدا تا انتها برایش بخوانم. و من این کار را بدون هیچ اشتباهی

انجام دادم و از آن به بعد حکم ضبط صوت پدرم را ایفا میکردم و هرزمانی که دچار

مشکل میشد ازمن کمک می گرفت. وقتی پدرم متوجه استعداد و علاقه من شد

ساز تار را نزد عبدالحسین شهنازی برادر علی اکبر شهنازی فرا گرفتم.

از ویژگی های ساز تار بگوئید و چرا از میان این همه ساز تار را انتخاب کردید؟

 تمام صداهایی که از این ساز بیرون می آید ازهیچ ساز دیگری بیرون نمی آید ومن

موفق شده ام بیش از سی نوع صدا ازاین ساز بیرون بیاورم که امیدوارم در آینده ای

نزدیک دانسته هایم را به هنر جویان تار آموزش بدهم.

مهمترین استاد شما چه کسی بود؟

عبدالحسین شهنازی که با پدرم در ارتباط بود مهمترین استاد من بود که خیلی زیبا

ساز می زد بطوریکه هر وقت دست به ساز میبرد من محو ساز زدنش میشدم. وی

به سبک میرزاعبداله عمویش نوازندگی میکرد و علی اکبر خان به شیوه کلاسیک

نوازندگی می کرد. چند سالی افتخار شاگردی ایشان راپیداکردم.متاسفانه ایشان

(عبدالحسین خان) در سن چهل سالگی فوت می کنند. و فقط یک صفحه از آثار

ایشان باقی مانده است.وبا مراوده با اساتید مختلف همه و همه الهام بخش

نوازندگی من بوده است. در سن چهار سالگی بخاطر دارم پدرم صفحاتی از یک

کمانچه نواز اهل باکو داشت که هر شنونده ای را مسحور می کرد.

 نام ایشان را می دانید؟

بله موسیو هایک اهل قفقاز بود و قطعاتی را در اصفهان- چهارگاه و بسته نگار نواخته

بود که درآرشیو رادیو موجود بود. سالهای بعد این دو صفحه را تهیه کردم و وقتی آنها

را به دقت گوش دادم متوجه شدم بیشتر قطعاتی که تا به حال نواختم در نوازندگی

ایشان هم وجود دارد و در حقیقت متوجه شدم آنچه را که در چهار سالگی شنیدم

بخوبی حفظ کردم.

خود شما ابداعاتی در ردیف های موسیقی ارائه کرده اید؟

بله در شیوه قدیم موظف هستید جز به جز دستگاه را کنکاش کنی در حالیکه من

ثابت کردم که می توان از طریق وارد شدن به گوشه ای می توان وارد قطعات شد

مثلا از طریق کرشمه وارد دستگاه شور شد. در این زمینه کارهایی انجام داده ام

که به زودی این شیوه را در نوازندگی ام به هنرجویان موسیقی ارائه خواهم داد.

نزد استاد وزیری شاگردی داشته اید؟

خیر ولی بخاطر دارم زمانی که ایشان متصدی رادیو بودند با آقای ملاح که داماد ایشان

بودند در رادیو همکاری داشتم و قطعات استاد وزیری را اجرا میکردم یک روز آقای

ملاح مرا به آقای کلنل وزیری معرفی کردند (زمانی که کلنل وزیری به دلیل کهولت

سن سه تار می نواختند) وبنده درحظورایشان قطعات بندباز و دخترک ژولیده را اجرا

کردم و درپایان گفتند شما تنها کسی هستیدکه توانسته ای این قطعات را به زیبایی

اجرا کنید و پیشنهاد میکنم قطعات من را در کنسرتی اجرا کنید. و وقتی به استاد

گفتم این آثار رابه وسیله گوش از حفظ کرده ام ونواخته ام گفتند عجیب است که

حتی انگشت گذاری و طریقه مضراب زدنتان طبق دستورات من است که همان

اجراها و اظهار لطف ایشان را درنواری نگهداری کرده ام.

نظر شما درباره تکنوازان فعلی کشورمان چیست؟

آقای ظریف و آقای جلیل شهناز کارشان عالی است و بقیه هنرمندان هم کارهای

قابل تاملی دارند.انشاءاله که هنرستان های موسیقی هم درتربیت نوازنده فعال

هستند بطوریکه درآینده تعداد نوازندگان خوب کشورمان بیش از این خواهد بود.

حاصل کار آهنگسازان کشورمان را درطول این ۲۷سال چگونه ارزیابی میکنید؟

بدنبوده ولی نسبت به گذشته هنوز کاری در این دوره ندیدم که مثل کارهای گذشته

بین مردم زمزمه شود.

با خبرشدیم درروزهای پایانی ریاست جمهوری آقای خاتمی نشان درجه یک هنری معادل دکترا را از دست ایشان دریافت کردید در این باره توضیح دهید.

یک بار از دفتر آقای خاتمی با من تماس گرفتند و زمانی را برای ملاقات باایشان در

اختیار من قرار دادند درهنگام دیدار ایشان از وضع من سوال کردند از جمله اینکه:

شماازجایی حقوق دریافت میکنید.گفتم:خیر . گفتند: نشان درجه یک هنریتان را

گرفته اید گفتم:خیر . درپایان گفتند چه کاری از من توقع داریدو من گفتم دیدار با

شما بهترین هدیه برای من بود و خداوند این هنری را که به من عطا کرده بالاترین

هدیه است وخودم را در عین نیاز نیازمند نمی بینم و سپس آقای خاتمی به وزیر

وقت ارشاد گفتند تنها کسی که درطول هشت سال خدمتم از من چیزی نخواست

ایشان بودند و دستوراهداء نشان درجه یک هنری را صادر نمودند.

چه صحبتی با علاقمندان خود دارید؟

اوقات خوبی را برای تک تک مردم خوبمان آرزو دارم و تنها توصی ام به هنر جویان این

است: هر نوع موسیقی راکه می شنوند باتفکر گوش دهند در یک خط حرکت نکنند

و سعی کنند چارچوب را بشکنند و نوگرایی و ابداع داشته باشندو از قطعات ردیف

خودشان قطعاتی ابداع نمایند و آن راتغییر دهند.

 

 

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در چهارشنبه بیست و هفتم دی 1385 و ساعت 10:10 قبل از ظهر |

 

 استادمحمدرضاشجریان 

                      بنام خدا              

    امروز می خواهیم یکی از زیباترین و بیادماندنی ترین آوازهای استاد

   محمدرضاشجریان همراه با تار همیشه دلنشین استادفرهنگ شریف

    را که در مایه ابوعطا اجرا شده است را برای شما بگذاریم.

    امیدواریم از این کار لذت ببرید.(از اینجا دانلود کنید)

آواز:استادمحمدرضاشجریان

تار:استادفرهنگ شریف

تنبک:استاد امیرناصرافتتاح

درمایه ابوعطا

نکته قابل توجه در مورد این کار اجرای بسیار زیبای استاد شجریان در گوشه

دشتستانی در بیت دعای گوشه نشینان بلابگرداند.... به همراه جواب آواز

بسیار زیبای استاد شریف میباشد.

طفیل هستی عشقند آدمی و پری

                                                 ارادتی بنما تا سعادتی ببری

بکوش خواجه و ازعشق بی نصیب مباش

                                                که بنده را نخرد کس به عیب بی هنری

می صبوح و شکر خواب صبحدم تا چند

                                               به عذر نیم شبی کوش و ناله سحری

تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار

                                               که در برابر چشمی و غایب از نظری

هزار جان گرامی بسوخت زین غیرت

                                              که هر صباح و مسا شمع محفل دگری

دعای گوشه نشینان بلا بگرداند

                                             چرا به گوشه چشمی بما نمی نگری

بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم

                                           گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری

 

 مشکل دانلود این فایل رفع شده است.

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385 و ساعت 0:2 قبل از ظهر |

اساتید هوشنگ ظریف - محمد اسماعیلی

     فاجعه در بابل  

     از برگزاری کنسرت خیریه گروه پایور برای حمایت از بیماران

       سرطانی در بابل جلوگیری به عمل آمد.

      در روز پنجشنبه ۲۳ آذرماه۱۳۸۵ گروه پایور شامل اساتید :

     تار: استادهوشنگ ظریف

    تنبک:استاد محمداسماعیلی

    سنتور:استادسعیدثابت

   وبه همراهی آواز هنرمند جوان جناب آقای فریدون پور قرار بود

  برای حمایت از بیماران سرطانی دربابل به اجرای برنامه بپردازند

 که لحظاتی قبل از اجرای برنامه با دخالت گروه فشار از اجرای

 برنامه جلوگیری به عمل آمد!!!

 هیچ حرفی نمی زنیم . خودتان قضاوت کنید!!!استاد هوشنگ ظریف

 

 احمد شاملو:

                رنج شما از ناتوانی خویش است در قلمرو دریافتن.

 

 

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385 و ساعت 9:38 بعد از ظهر |
                    به نام یگانه خنیاگر بزم هستی            

                           بداهه نوازی.ردیف نوازی

یکی از بحثهای رایج در میان اهالی نغمه موضوع ردیف نوازی وبداهه نوازی است .این بحث ها

گاهآ به جنجال و به قول بعضی از دوستان به جنگ ستارگان تبدیل شده سوال اینجاست که

مگر ردیف الفبا نیست؟ اگر نمی توان حرفی زد که خارج از حروف الفبا باشد نمی توان چیزی

هم نواخت یا خواند که خارج از ردیف باشد.این چه  حرفی است که یک بداهه نواز ردیف نواز

نیست؟ اگر فرهنگ شریف ردیف  نمی زند پس چه میزند؟ اگر منظور  آقایان   این است که:

ردیف مجموعه ای بسته از گوشه هاست که هر نوازنده باید به صورت  وحی  منزل   آنراموبه 

مو  وبا رعایت ترتیب گوشه ها اجرا کند ،در اینصورت از کل موسیقی ایرانی یک نغمه به گوش

می رسد و  خلاقیت  نوانده هیچ جایگاهی نمی یابد. در حالی که نقطه اوج  موسیقی  ایرانی

بداهه نوازی است.یعنی گذراز ردیف ، یعنی وسیله کردن ردیف برای رسیدن به   هنر  واقعی

یعنی بداهه نوازی . اصلآ سوال اساسی اینجاست چرا باید ردیف را مرده و بسته بدانیم .

تا  کی  باید بازار موسیقی  را با  بعضی از گوشه های مرده که هیچ وقت استفاده نشده   و

نخواهند شد ، شلوغ کنیم .آیا بهتر  نیست  به جای اینکه هنر جویان را مجبور به  حفظ  کردن

ردیف کنیم و ازآن ها ضبط صوت بسازیم درکنارردیف خلاقیت هنری  به آنها  بیاموزیم؟مطلب را 

بادوسوال اساسی به پایان میبریم.

چرا نوازنده ی  دوره قاجار می توانست هر چه می خواست بنوازد  و ما  اسمش  را   ردیف

بگذاریم اما هنرمند امروز مجبور به عدم خلاقیت و حفظ  جهارچوب  هایی  خشک  و  انعطاف

نا پذیر است؟

آیا استادان موسیقی امروز    مثلآ استاد شریف یا شهناز و یا ... نمی توانند چیزی به این میراث

مکتوب یعنی ردیف  اضافه کنند؟

به این سوال پاسخ دهید؟

 

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385 و ساعت 2:23 بعد از ظهر |

استاد فرهنگ شریف

درباره فرهنگ شریف...

یکی ازنقاط اوج در موسیقی ایرانی تکنوازی بر پایه بداهه پردازی است. اما آنجاکه این بداهه نوازی موجد سبکی نو و ممتاز باشد قبول عام و خاص یافته و نوازنده آنرا به درجه اجتهاد میرساندکه بالاترین درجه در تکنوازی است و همین جاست که نوازنده را از درجه استادی موسیقی به درجه هنرمندی ارتقا میدهد. به گواه تاریخ معدود نوازندگانی به این درجه نائل شده اند.

فرهنگ شریف با سبک ممتاز و بی بدیل خود از سویی و نوازندگی پر صلابت و شفاف وطبع خلاق خویش از سوی دیگر بی شک از نوادر هنرمندان اصیل این مرز و بوم میباشدکه نه تنها زخمه های دلنشین او جان مشتاقان را جلا میدهد بلکه شیوه بدیع نوازندگی او چه در زمینه تکنیکی و چه در زمینه جمله پردازی و فصاحت و بلاغت ملودیک مطالب آموزنده فراوانی برای نوازندگان و علاقمندان به موسیقی ایرانی در بر دارد.

فرهنگ شریف نوازنده ای است که با خلق شگردها و لحن های خاص خود بیانی مستقل واصیل به تار بخشیده است.

دقیق ترین تعریف از هنر او را استادی بزرگ چون جلیل شهناز ارائه داده است:

ساز گرم و شیرین یعنی تار آقای فرهنگ شریف.

 با آرزوی سلامتی برای هر دوی این عزیزان.

+ نوشته شده توسط پیام کاظمی در سه شنبه سی ام آبان 1385 و ساعت 9:44 بعد از ظهر |